Nakakapagod

Ayan medyo matagal akong hindi nakapagpost. Kasi mas napalapit na ako sa realidad ng buhay….ang tunay na mukha ng buhay. May ganon.

Natanggap ako sa trabaho di ba? Nagtuturo ako sa limang klase, 250 mga kabataan ng bagong henerasyon.

Nakakapagod. 

Pero kinaya kong magsalita sa harap nila. Kinaya ko silang pangitiin. Nakaya kong ipaintindi ang lesson sa kanila. Kahit papano nasusunod ang mga patakaran ko.

Nakakapagod, pero natututo ako.

Ganito pala magtrabaho. Ganito pala ingatan ang trabaho, dahil sa ilang pagkakamali pwede itong mawala at magiwan ng pangit na imahe sa akin.

Nakakapagod. At humahanga ako sa mga guro, nakakaya nilang mabuhay at magkaroon ng oras mara sa pamilya.

Nakakapagod, pero kakayanin. Dapat kayanin dahil bigay ito sa akin, isang hamon at ganito kasi mabuhay.

Pinagdasal ko ito. At ngayon nasa akin na, dapat magpasalamat sa lahat ng kasa nito.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s