Ayaw kong dumating ang panahon na malaman kong ang lahat ng pagtitiis at pagtatago ng tunay kong pagkatao ay hindi pala kailangan. Dahil umpisa pa lang, alam na nila at tanggap na pala nila ako. Inaantay lang na aminon ko sa sarili ko, tanggapin ko ang sarili ko at mahalin ko ang tunay kong pagkatao. Masarap isipin pero nakakapanghinayang sa oras.

Mga oras na nasabi ko na mahal ko ang isang tao o ang oras na sana magkasama kami mg taong iyon, walang takong magyakapan at halikan ng walang takot na may makakita.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s